آنست كه نظر كند در امر دين خود ببالاتر از خود و به او اقتدا كند و در امر دنيا نظر كند بپست‌تر از خود و حمد خدا كند بر آنچه به او زيادتر عطا كرده ( 1 ) و نيز فرمود هر كه باز دارد دو چيز را بر خود حقتعالى از دو چيز او نگهدارى كند كسى كه باز دارد زبان خود را از عرض مردم حقتعالى او را از لغزش نگهدارى كند و ديگر كسى كه باز دارد غضب خود را نگهدارد حقتعالى او را از غضب خود مترجم گويد روايت بسيار وارد شده كه هر كه خواهد ايمن باشد از غضب و خشم الهى كظم غيظ كند و خود را از غضب بى جا نگهدارد و لقد اجاد من قال گفت عيسى را يكى هشيار سر * چيست در هستى ز جمله صعبتر گفت اى جان صعب‌تر خشم خدا * كه از او دوزخ همى لرزد چه ما گفت زين خشم خدا چبود امان * گفت كظم غيظ خويش اندر زمان كظم غيظ است اى پسر خط امان * خشم حق ياد آورد در كش عنان ( 2 ) و نيز فرمود بپرهيزيد از خدا در امر دو ضعيف يكى زن و ديگر يتيم ( 3 ) و نيز فرمود دو نعمت است كه غبن دارند در آن دو نعمت بسيارى از مردم يكى صحّت بدن و اعضاء و جوارح و ديگر فراغ كه مجال و فرصت باشد يعنى در اين دو نعمت فريب نفس ميخورند و غنيمت نميشمارند و ميگذارند تا از دستشان برود و بعد از آن حسرت ميخورند و لنعم ما قيل جوانا ره طاعت امروز گير * كه فردا نيايد جوانى ز پير قضا روزگارى ز من در ربود * كه هر روزش از پى شب قدر بود من آن روز را قدر نشناختم * بدانستم اكنون كه در باختم